ဓမၼပန္းခင္း စာၾကည့္တုုိက္ (၃) နွစ္ျပည့္ေျမာက္ျခင္း အထိန္းအမွတ္ ဓမၼသဘင္

ဓမၼပန္းခင္း  စာၾကည့္တုုိက္ 

(၃) နွစ္ျပည့္ေျမာက္ျခင္း အထိမ္းအမွတ္  ဓမၼသဘင္

ဤ ဓမၼဒါန ဓမၼပူေဇာ္ပြဲကုုိ ဓမၼပန္းခင္း စာၾကည့္တုုိက္ နာယက ဦးဣႏၵာစရိယ (ဓမၼဥယ်ာဥ္) ႏွင္႔ ဓမၼပန္းခင္း စာၾကည့္တုုိက္ မိသားစုုမ်ားက စုုေပါင္း ဆင္ယင္က်င္းပျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ဓမၼကထိကဆရာေတာ္         ဓမၼေဘရီ အရွင္၀ီရိယ (ေတာင္စြန္း)

                                                              ၃.၁၁.၂၀၁၂(စေနေန႔)

အခ်ိန္                                         ညေန (၆:၃၀) နာရီ မွ ည (၈) နာရီ 

တရာေဟာခန္းမ                            (Palelai Buddhist Temple 49,
                                           Bedok Walk,Singapore 469145)
                                        


                                                              ၄.၁၁.၂၀၁၂(တနဂၤေႏြေန႔)

အခ်ိန္                                         ညေန (၅:၃၀) နာရီ မွ ည (၈) နာရီ 

တရာေဟာခန္းမ                            (Function Room 1,The ARENA Country Club,
                                         511 Upper Jurong Road,Singapore 638366,near
                                         (JooKoon MRT)

                                                

ဓမၼသဘင္ က်င္းပျခင္း၏ ရည္ရြယ္ခ်က္

•  ဓမၼစာေရးဆရာ ဆရာေတာ္မ်ားႏွင့္ စကၤာပူေရာက္ ဓမၼစာဖတ္ ပရိတ္သက္ကုုိ အထူးမိတ္ ဆက္ေပးလုုိျခင္း။
•  ဓမၼစာေပကုုိ ေလ႔လာလုုိ္က္စားေသာ ဓမၼစာေပ ျမတ္ႏုုိးသူ၊ ဓမၼစာဖတ္ ပရိသတ္မ်ား တိုုးပြါးေစလုုိျခင္း။
•  ဓမၼမွ လမ္းညႊန္ေသာ မွန္ကန္ေသာ အသိဥာဏ္တုုိ႔ျဖင္႔ မိမိတုုိ႔ကုုိယ္တုုိင္ စိတ္လက္ခ်မ္းေျမ႔စြာ   ေနႏုုိင္ေစရန္ႏွင္႔ မိမိတုုိ႔၏ဘာသာ၊ သာသနာ ႏုုိင္ငံကုုိ မွန္ကန္ေသာ အသိျဖင္႔   ျပန္လည္ေစာင္႔ေရွာက္ ကာကြယ္ႏုုိင္ ၾကေစရန္တုုိ႔ ျဖစ္ပါသည္။

ကံေကာင္းေထာက္မစြာပင္ အထက္ပါ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားၿပည္႔ေျမာက္ေစရန္ ဓမၼစာေပမ်ားကုုိ ေရးသားျပဳစုု သာသနာျပဳေနေတာ္မူေသာ ဓမၼေဘရီ အရွင္၀ီရိယ (ေတာင္စြန္း) ဆရာေတာ္ ဘုုရားၾကီးကုုိ ပင္႔ေဆာင္ခြင္႔ရရွိခဲ႔ပါသည္။

ဆရာေတာ္ဘုုရား၏  ဓမၼစာေပေရးသားဟန္မ်ား၊ ေဟာေျပာပုုိ႔ခ်ခ်က္မ်ားသည္ ေခတ္လူငယ္ စာတက္ မ်ိုဳးဆက္သစ္ စကၤာပူေရာက္ စာဖတ္ပရိသတ္ တရားနာ ပရိသတ္မ်ားႏွင့္ အလြန္ပင္ ကုုိက္ညီဆီေလ်ွာ္၍ တရားနာ ပရိသတ္မ်ား ႏွစ္ျခိဳက္ၾကမည္ဟုု က်ြန္ဳပ္တုုိ႔ ဓမၼသဘင္ ျဖစ္ေျမာက္ေရး ေကာ္မတီအဖြဲ႔မ်ားမွ အထူး ယံုုၾကည္ မိပါသည္။

သုုိ႔ပါ၍ စကၤာပူေရာက္ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားအားလံုုးကုုိ တရားနာၾကြေရာက္ ဓမၼအသိဥာဏ္ဆည္းပူးေလ႔လာႏိုု္င္ပါရန္ ခင္မင္ ေလးစြားစြာျဖင္႔ အထူးပင္ ဖိတ္ၾကားအပ္သည္။

ဆရာေတာ္ဘုုရား၏ စာေပလက္ရာ တရားအရသာမ်ားကုုိ ဖတ္ရွဳျမည္္းစမ္း ၾကည့္ႏွင္႔မည္ ဆုုိပါလွ်င္  http://yatanavasatemple.ning.com/forum/topics/3860373:Topic:19102ကုုိ၀င္ေရာက္၍ျမည္္းစမ္းႏုုိင္ပါသည္။ ဆရာေတာ္ဘုုရား၏ တရားေတာ္မ်ားကုုိနာယူလုုိပါလွ်င္http://www.dhammaransi.net/Audio/Dhammabayri/DhammabayriSayadaw-ASwanNeltASa_YanKin.mp3  ကုုိ သြား၍ နာၾကားႏုုိင္ပါသည္။

တရားပြဲ ျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္ အဘက္ဘက္မွ ကူညီပံ႔ပုုိးလုုိၾကေသာ ဓမၼခ်စ္သူ၊ ဘာသာခ်စ္၊ သာသနာခ်စ္ မ်ိဳးဆက္မ်ား က်ြန္ဳပ္တုုိ႔ ဓမၼသဘင္ ျဖစ္ေျမာက္ေရး ေကာ္မတီႏွင္႔ ဆက္သြယ္ကူညီလွဴဒါန္းႏိုု္င္ပါသည္။

ဆက္သြယ္လွဴ ဒါန္းႏိုု္င္ရန္

ဓမၼပန္ခင္း စာၾကည္႔တုုိက္

#05/56B, Peninsula Plaza,
No. 111, North Bridge Road,
S'pore 179 098

POSB saving account (133188673) (ဖုန္း-၈၂၇၆၆၈၂၉)၊

ဓမၼပန္းခင္း နာယက             ဦးဣႏၵာစရိယ (ဓမၼဥယ်ာဥ္)    ၉ ၈၅၉ ၅၆၆၁

ဓမၼစာေပစုုေဆာင္းျခင္း          ဦးညီျမတ္                          ၉ ၂၃၆၉ ၈၃၉

ဓမၼစီဒီ (အခမဲ႔) ျဖန္႔ခ်ီျခင္း       ကုုိရဲျမင္႔၊ကုုိထြန္းထြန္း၀င္း၊       ၈၁၂၈၃၈၃၄

စာအုုပ္မ်ား ၀န္ေဆာင္မွဳ        ေအာင္ကုုိလတ္၊ ဧကရီ          ၉၀၆၇၈၇၄၀

                                      စုုိးလင္း၊ ေအာင္မိုုး ႏွင္႔ အဖြဲ႔မ်ား   
       

အလႈရွင္မ်ားစာရင္း၊(October 2012)

 ၁။ ကပၸတိန္ဦးခင္ေအာင္မိသားစု မွ ဆ၇ာေတာ္ ဘု၇ားၥၥ ၏  
       ေလယာဥ္လက္မွတ္   အသြားအျပန္ အလွဴ

၂။ ဦးတင္စိုး+ေဒၚစန္းျမင့္ ႏွင့္ သမီး မ ပိုးအိအိျဖဴ မိသားစု ..တရားေဟာခန္းမအတြက္   
    အလႈေငြ S$ 300 ႏွင့္ ေသာက္ေရသန္ ့အလႈ။

၃။ ဦးညီျမတ္+ေဒၚလိႈင္လိႈင္ေဌး  ႏွင့္ သမီးမ ထားအိေ၀ .. သား ေအာင္ျမတ္ျဖိဳး မိသားစု .. 

    တရားေဟာခန္းမအတြက္ အလႈေငြ S$ 500။

၄။ ကုိေအာင္ကိုလတ္+ မဧက၇ီလြင္ အလွဴေငြ  -S$ 300။
၅။ မအိအိေခ်ာစု@ Ericka (Treasure Travel and Tours Pte Ltd -Singapore ),
     Golden Gate Global Travel and Tours -Myanmar  မွအလွဴေငြ  -S$ 500။

ဓမၼေဘရီ အရွင္ဝိရိယ (ေတာင္စြန္း)

သာသနဓဇဓမၼာစရိယ၊ တိပိဋက-ဒီကဘာဏက၊

နိကာယုေဇၨာတက-အဂၢဓမၼာစရိယ

ဓမၼေဘရီ အရွင္ဝိရိယ (ေတာင္စြန္း)

ဒုကၡဆုိတာ

အိပ္ေပ်ာ္ေနသူကို လွဳပ္နွိုးတတ္တယ္။

ဥပါဒါန္ အားၾကီးသူကို ေၿခာက္လွန္႔တတ္တယ္။

သတိေမ႔သူကို ဝါးမ်ိဳတတ္တယ္။

သတိနဲ႔တတ္စီးနုိင္သူကို လုိရာခရီးကိုပို႔ေပးတယ္။    

ရာနွုန္းၿပည္႔ပညာမ်က္စိနဲ႔ ၾကည္႔ရင္ေတာ႔ စက္ရုပ္က်ားၾကီးပါပဲ။

ေနရာနဲ႔လူ

ကိုယ္႔အတြက္ ေရကန္အသင္႔ ၾကာအသင္႔ၿဖစ္တဲ႔အရပ္ကို 

 ရွာေဖြေနသူဟာ ကိုယ္စြမ္းကိုယ္စ ေပ်ာက္ေနတဲ႔အတြက္

ဘဝပါေပ်ာက္ၿပီး ေသေနမယ္။

ေရာက္ရာအရပ္မွာ ေရကန္တူးၿပီး ၾကာေပါက္ေအာင္

စြမ္းေဆာင္နုိင္မွသာ ကိုယ္စြမ္းကိုယ္စ ၿပည္႔ဝတဲ႔အတြက္

ဘဝပါၿပည္႔ဝရွင္သန္မယ္။

လူဆုိတာ

ယံုၾကည္ထုိက္သူၿဖစ္ေအာင္ ရုိးသားရမည္။

အားကိုးထုိက္သူၿဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားရမည္။

ေလးစားထုိက္သူၿဖစ္ေအာင္ စင္ၾကယ္ရမည္။

“တေလာကလံုး က်က္သေရရွိေစခ်င္တာ စာေရးသူရဲ႕ေစတနာပါ ၊ တေလာကလံုး ၿဖစ္ဖို႔ဆုိတာ တစ္ေယာက္ကပဲစရတာၿဖစ္လုိ႔ တစ္ေယာက္တစ္ေလက်က္သေရကိုသိၿပီး က်က္သေရရွိသြားရင္လည္း ေက်နပ္စရာပါ။ အဲ႔တစ္ေယာက္ဟာ စာဖတ္သူကိုယ္တုိင္ ၿဖစ္မယ္ဆုိရင္ေတာ႔ အတုိင္းထက္အလြန္ေပါ႔၊   

                                                                                                     ဓမၼေဘရီ အရွင္ဝိရိယ ၊

တိပိဋကဓရ မင္းကြန္းဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးက အရွင္ဝီရိယအား “နိကာယု ေဇၨာတက ဒီကဘာသက”   ဘြဲ႔လက္မွတ္ ေပးအပ္စဥ္ (၁၃၄၂-ခု)

 

ေက်းဇူူးေတာ္ရွင္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးကို

၁၃၀၇-ခု ျပာသိုလျပည့္ေက်ာ္(၁၃)ရက္(၃၀-၁-၄၆) ဗုဒၶဟူးေန ့တြင္ ေကြးတိုင္း၊နတ္ေမာက္ျမိဳ ့နယ္၊ဥယ်ာႈ္ေတာင္ရြာမွာ အဖဦးပု၊အမိေဒၚမင္းစိ္န္တို ့က ေမြးဖြားတယ္။

၁၃၁၉-ခုႏွစ္မွာ ရွင္သာမေဏျဖစ္တယ္။ ဘြဲ ့အမည္မွာ ရွင္၀ီိရိယလို ့မွည့္တယ္။

၁၃၂၃-ခုႏွစ္ကစျပီး အမရပူရျမိဳ ့တူးေမာင္းတိုက္ကို ေရာက္ရိွျပီး ဆရာေတာ္ၾကီးႏွင့္ စာခ်ဆရာေတာ္ ဘဒၵေမဓိယတို ့ထံမွာ ပရိယတၱိပညာ စသင္တယ္။

၁၃၂၅-ခုႏွစ္က ပထမငယ္တန္းကို တစ္ျပည္လံုးတတိယနဲ ့ေအာင္တယ္။

၁၃၂၆-ခုႏွစ္က စျပီး တူးေမာင္းတိုက္မွာ စာခ်သာမေဏအျဖစ္ အဘိဓမၼာေန ့၀ါည၀ါကို ကူညီပို ့ခ်ရင္း စာခ် စာသင္ ႏွစ္တာ၀န္ကို ထမ္းေဆာင္ရတယ္။

၁၃၂၇- ကဆုန္လျပည့္ေန ့မွာ ရဟန္းအျဖစ္ေရာက္တယ္။

၁၃၃၂-ခုႏွစ္က သာသနဓဇဓမၼာစရိယဘြဲ ့ ရရွိခဲ့တယ္။

၁၃၄၂-ခုႏွစ္ တိပိဋကဓရေရြးခ်ယ္ေရးစာေမးပြဲမွာ ပိဋကတ္တစ္ပံုေဆာင္ ဒီဃဘာဏ ဘြဲ ့ ရရိွတယ္။

၁၃၄၃-ခုႏွစ္က ဒီဃနိကာယအဂၢဓမၼာစရိယ ဘြဲ ့ရရိွခဲ့တယ္။

၁၃၆၂-ခုႏွစ္ကစျပီး စာေရးဆရာ သတင္းစာဆရာၾကီးေမာင္မဲ ၊ရေ၀ႏြယ္(အင္းမ) နဲ ့ ကံထြန္းသစ္တို ့ရဲ ့ တိုက္တြန္းမႈေၾကာင့္ စာေပေလာကထဲ ေရာက္လာျပီး ျမတ္သတိ၀ါဒီ၊ ဘာသာေသြးႏွင့္ အေတြးသစ္ဂ်ာနယ္တို ့မွာ စာေရးျဖစ္ခဲ့တယ္။

တပည့္ အရွင္ေနမိႏၵာလကာၤရာဘိ၀ံသ၊ ရေ၀ႏြယ္(အင္းမ) ၊ေရႊပါရမီအရွင္ဆႏၵာဓိကတို ့ရဲ ့ ကမကထျပဳမႈေၾကာင့္ ဓမၼေဘရီစာစင္ ေပၚေပါက္လာျပီး အေတြးသစ္ဂ်ာနယ္ပါေဆာင္းပါးမ်ား စုစည္းမႈအျဖစ္ မေထရ္ျမတ္တို ့စကား၀ိုင္း စာအုပ္ကို ၂၀၀၂  ခုႏွစ္မွာ စတင္ထုတ္ေ၀ခဲ့တယ္။

ဆရာေတာ္ဘုရား၏တရားစာအုပ္မ်ား  

•  မေထရ္ျမတ္တို ့စကား၀ို္င္း(၂) ေၾကာက္တတ္ရင္ေရွ ့တိုး၊
•  မေထရ္ျမတ္တို ့စကား၀ို္င္း(၃)ေလွ်ာက္တတ္ရင္လမ္း၊
•  မေထရ္ျမတ္တို ့စကား၀ို္င္း(၄) 
•  မေထရ္ျမတ္တို ့စကား၀ို္င္း(၅)ေအာင္ပြဲဆင္မည့္ ေျခလွမ္းမ်ား၊
• မေထရ္ျမတ္တို ့စကား၀ို္င္း(၆)ေဖာင္ဖ်က္တုိက္ပြဲ၊
• မေထရ္ျမတ္တို ့စကား၀ို္င္း(၇)ဘ၀ျပန္ခ်ီ၊
• တရားဦး၊
• ဘုန္းရယ္ကံရယ္ကုသိုလ္ရယ္၊
• ေလာကက်က္သေရ၊
• မဟာေသြးစည္းမႈေအာင္ပြဲႏွင့္ အာဇာနည္တို ့၏ လာရာလမ္း၊
• ကမၻာျပဳလက္ႏွင့္ အလင္းတန္းေဆာင္းပါးမ်ား၊
• လူတိုင္းအတြက္ ပဌာန္း၊
• ကံအေၾကာင္းလွပါေစႏွင့္ အလင္းတန္းအေတြးသစ္မ်ား၊
• ေယာက္်ားျမတ္တို ့၏ အမွတ္လကၡဏာ ၊

ယခုအခါ မြန္ျပည္နယ္ ေတာင္စြန္းျမိဳ ့ ေရႊေစတီဓမၼေဘရီေက်ာင္းတိုက္မွာ ၀ါဆိုျပီး အမရပူရျမိဳ ့၊တူးေမာင္းတိုက္ႏွင့္ေတာင္ၾကီးျမိဳ ့၊သိမ္ေတာင္ပရိယတၱိတိုက္တို ့မွာ ပဌာန္းစာ၀ါကို ႏွစ္စဥ္ပို ့ခ်ရင္း စာေပမ်ားေရးသားေနပါတယ္။

ပဋိသမ႓ိဒါ ၄-ပါး

၁။ အတၳ ပဋိသမ႓ိဒါ၊

၂။ ဓမၼ ပဋိသမ႓ိဒါ၊

၃။ နိ႐ုတၱိ ပဋိသမ႓ိဒါ၊

၄။ ပဋိဘာန ပဋိသမ႓ိဒါ


၁။ အတၳ ပဋိသမ႓ိဒါ  -  အက်ဳိးတရားအမ်ဳိးမ်ဳိးကို ထုိးေဖာက္ျပီးေတာ့ သိျမင္တဲ့ဉာဏ္။

၂။ ဓမၼ ပဋိသမ႓ိဒါ  -  အေၾကာင္းတရားအမ်ဳိးမ်ဳိးကို ထုိးေဖာက္ျပီးေတာ့ သိျမင္တဲ့ဉာဏ္။

၃။ နိ႐ုတၱိ ပဋိသမ႓ိဒါ  -  ဘာသာအမ်ဳိးအမ်ဳိး၊ သဒၵါအမ်ဳိးမ်ဳိး၊ ေဝါဟာရပညတ္အမ်ဳိးမ်ဳိးတို႔ကို ထုိးေဖာက္ျပီးေတာ့ သိျမင္ႏိုင္တဲ့ဉာဏ္။ ဒီဉာဏ္ကို ရသြားယင္ ကမ႓ာမွာ႐ိွတဲ့ ဘာသာအားလံုးကို မသင္ရဘဲနဲ႔ အကုန္တတ္တယ္။ ဘာသာကိုသာတတ္တာ မဟုတ္ဘူး၊ ဒီဘာသာမွာ သံုးေနတဲ့ သဒၵါနည္းေတြကိုလည္း အကုန္လံုး တတ္တယ္။

၄။ ပဋိဘာန ပဋိသမ႓ိဒါ - အခြင့္သင့္လာလုိ႔ တရားေဟာရမယ့္ အခ်ိန္အခါေရာက္လာလို႔ ေဟာေျပာတဲ့အခါမွာ သူမ်ားတကာ နားလည္ႏိုင္တဲ့ ေျပာနည္း၊ ဆိုနည္း၊ ေျပာဟန္၊ ဆိုဟန္တို႔ကို အလုိအေလ်ာက္ ဉာဏ္မွာ ထင္လာတယ္။ ဥပမာ - ဥပေမယ်နဲ႔ ေျပာမႈ၊ ဆုိမႈကို သူ႔ဉာဏ္မွာ တစ္ခါတည္း ထင္လာတယ္။ လြယ္လြယ္ကူကူနဲ႔ တရားနာပရိသတ္ နည္းလည္သြားေအာင္ ေျပာႏိုင္မယ့္ နည္းနိႆယကို ဉာဏ္မွာ တစ္ခါတည္း အလိုလုိ ထင္လာတယ္။ အဲဒီဉာဏ္ကို ပဋိဘာန ပဋိသမ႓ိဒါဉာဏ္ လို႔ေခၚတယ္။

ကံျပဳတဲ့ေနရာက ေစတနာ

ကံျပဳတဲ့ေနရာမွာ ဘာအေရးႀကီးဆံုးလဲဆိုရင္ ေစတနာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားက "ေစတနာဟံ ဘိကၡေဝ ကမၼံဝဒါမိ၊ ရဟန္းတို႔ ေစတနာကို ကံလုိ႔ ငါဘုရား ေဟာတယ္"လုိ႔ မိန္႔ၾကားထားတာပါ။ အဲဒီ ေစတနာနဲ႔ကံ၊ ကံနဲ႔ ေစတနာ ဘာထူးသလဲေမးရင္ ျပဳလုပ္ဆဲ အမႈေတြဟာ ေစတနာပါ။ ျပီးျပီးသြားတာက ကံပါ။

ဥပမာ - ဝက္တစ္ေကာင္ကို သတ္ေနတယ္။ သတ္ေနဆဲကာလဟာ ေစတနာပါ။ သတ္ျပီးလုိ႔ ေသသြားတဲ့အခါ၊ သတ္ျခင္းကိစၥ ျပီးသြားတဲ့အခါဟာ ကံပါ။ ဒီလုိပါပဲ ... ရဟန္းတစ္ပါးကို ဆြမ္းေလာင္းေနဆဲဟာ ေစတနာပါ၊ ဆြမ္းေလာင္း ျပီးသြားတဲ့ အခ်ိန္ဟာ ကံပါ။ ဒါကို ေယာဆရာေတာ္ဘုရားရဲ႔ "ျပဳလုပ္ဆဲမွာ ေစတနာ၊ ျပီးခါ ကံဟုသိ"ဆုိတဲ့ လကၤာေလးနဲ႔ ကပ္မွတ္ထားလုိ႔ ရပါတယ္။


ေကာင္းမႈ ျပဳလုပ္ဆဲမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ မေကာင္းမႈ ျပဳလုပ္ေနဆဲမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေစတနာေလးေတြ ဆင့္ကဲဆင့္ကဲ ျဖစ္ေနပါတယ္။ အဲဒီ ေစတနာေလးေတြက အၾကာႀကီး တည္မေနပါဘူး။ ဥပါဒ္-ဌီ-ဘင္ = ျဖစ္ တည္ ပ်က္ ဆိုျပီး ပ်က္ပ်က္သြားပါတယ္။ စာလုိ ေျပာရင္ေတာ့ ခ်ဳပ္ခ်ဳပ္သြားတာပါ။ ေကာင္းတာ ျပဳေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ေကာင္းတဲ့ ေစတနာေလးေတြက ျဖစ္ တည္ ပ်က္ ဆုိျပီး ခဏေလး တည္ျပီး ခ်ဳပ္ခ်ဳပ္သြား၊ အဲဒီလုိ ခ်ဳပ္သြားေပမယ့္ ဘာေလးေတြ က်န္ခဲ့သလဲဆုိေတာ့ ကမၼသတၱိေလးေတြပါ။

ေစတနာေလးေတြ ခ်ဳပ္ခ်ဳပ္သြားလိုက္၊ ကမၼသတၱိေလးေတြ က်န္ခဲ့လုိက္၊ ၾကာလာေတာ့ ကမၼသတၱိေလးေေတြက မ်ားလာပါတယ္။ ကမၼသတၱိေလးေတြဟာ ေကာင္းတာျပဳခဲ့ရင္ ေကာင္းတဲ့ ကမၼသတၱိေလးေတြ၊ မေကာင္းတာ ျပဳခဲ့ရင္ မေကာင္းတဲ့ ကမၼသတၱိေလးေတြ က်န္ေနခဲ့ပါတယ္။ လူတစ္ေယာက္ကို အက်ဳိးေပးတယ္ဆုိတာလည္း အဲဒီကမၼသတၱိေလးေတြက အက်ဳိးေပးတာပါ။
အဲဒီကမၼသတၱိေလးေတြက ခ်က္ခ်င္းထ အက်ဳိးေပးသလားဆိုေတာ့ ခ်က္ခ်င္းေတာ့ ထ အက်ဳိးမေပးေသးပါဘူး။ အေၾကာင္းတုိက္ဆိုင္တဲ့အခါမွသာ ထ အက်ဳိးေပးတာပါ။

ဒါကို စာမွာ ဘယ္လုိ ဥပမာေပးထားသလုိဆုိေတာ့ သရက္သီးမွည့္ကို စားျပီး သြားတဲ့အခါ သရက္ေစ့ေလး က်န္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ သရက္ေစ့မွာ အပင္ေပါက္ႏုိင္တဲ့ ဗီဇသတၱိေလး ရိွေနပါတယ္။ အပင္ေပါက္ႏုိင္တဲ့ ဗီဇသတၱိေလးရိွေနတဲ့ သရက္ေစ့ဟာ ေျမႀကီးနဲ႔လည္း ထိေတြ႔ခြင့္ ရမယ္၊ မုိးဥတုနဲ႔လည္း ထိေတြ႔ခြင့္ရမယ္ဆုိရင္ သရက္ပင္ေလး ထေပါက္လာပါတယ္၊ အဓိကေတာ့ ေျမႀကီးရယ္၊ မိုးဥတုရယ္နဲ႔ ၾကံဳႀကိဳက္ဖုိ႔ပါပဲ။ အဲဒီ အဂၤါႏွစ္ခ်က္နဲ႔ မညီေသးရင္ သရက္ေစ့ေလးဟာ အပင္ေပါက္ႏုိင္တဲ့ သတၱိေလး ရိွေနေပမယ့္ မေပါက္ႏုိင္ေသးပါဘူး။

အဲဒီ သရက္သီးမွည့္နဲ႔ သရက္ေစ့ေလးရဲ႔ ဥပမာ အတုိင္းပါပဲတဲ့။ သရက္သီးမွည့္ကို စားေနဆဲ စားေနတဲ့ အခ်ိန္ဟာ ေစတနာပါတဲ့၊ စားျပီး အပင္ေပါက္ႏုိင္တဲ့ သရက္ေစ့ က်န္ခဲ့တာဟာ ကမၼသတၱိပါတဲ့။
သရက္ေစ့ဟာ ခ်က္ခ်င္းထျပီး အပင္မေပါက္ႏုိင္ေသးဘဲ ေျမႀကီး မုိးဥတုနဲ႔ ထိေတြ႔ခြင့္ရမွ အပင္ေပါက္ႏိုင္သလုိ လူတစ္ေယာက္ရဲ႔ ကမၼသတၱိဟာလည္း ခ်က္ခ်င္း အက်ဳိးမေပးႏုိင္ေသးပါဘူး။

ေကာင္းတဲ့ ကမၼသတၱိေတြက ေယာနိေသာမန သိကာရ-ဆုိတဲ့ ကုသိုလ္ျဖစ္ေအာင္ ႏွလံုးသြင္းတဲ့အခါ၊ ကလ်ာဏမိတၱ-ဆိုတဲ့ ဘုရား၊ ပေစၥကဗုဒၶါ၊ ရဟႏၲာ၊ ဆရာေကာင္း-စတဲ့ မိတ္ေဆြေကာင္းနဲ႔ ေတြ႔ဆံုတဲ့အခါမွ ထအက်ဳိး ေပးတာပါ။

ဒီလုိပါပဲ ... မေကာင္းတဲ့ ကမၼသတၱိေလးေတြကလည္း အေယာနိေသာမနသိကာရ အကုသိုလ္ျဖစ္ေအာင္ ႏွလံုးသြင္းတဲ့အခါ ပါပမိတၱ မိတ္ေဆြဆိုး မိတ္ေဆြယုတ္နဲ႔ ေတြ႔ဆံုတဲ့အခါက်မွ ထအက်ဳိးေပးမွာပါ။
အဲဒီေတာ့ ကိုယ့္သႏၲာန္မွာ ရိွေနတဲ့ ကမၼသတၱိေတြဟာ ခ်က္ခ်င္းေတာ့ ထအက်ဳိးမေပးေသးပါဘူး။ ေျခာက္လၾကာမွ အက်ဳိးေပးခ်င္ ေပးမယ္၊ ဆယ္ႏွစ္ၾကာမွ အက်ဳိးေပးခ်င္ ေပးမယ္၊ ေနာက္ဘဝက်မွပဲ အက်ဳိးေပးခ်င္ ေပးမယ္။ ႏွစ္ဘဝေျမာက္၊ သံုးဘဝေျမာက္၊ ဆယ္ဘဝေျမာက္ က်မွလည္း အက်ဳိးေပးခ်င္ ေပးမယ္။ ေပးမွာေတာ့ ဧကန္မုခ်ပါ။

ေကာင္းတဲ့ ကမၼသတၱိပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ မေကာင္းတဲ့ ကမၼသတၱိပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္သႏၲာန္မွာ ကမၼသတၱိ ေျမာက္သြားျပီဆိုရင္ေတာ့ ဘဝတစ္ခုမွာ ဧကန္မုခ် အက်ဳိးေပးေတာ့မွာပါ။ အက်ဳိးေပး နီးတာနဲ႔ ေဝးတာပဲ ကြာမွာပါ။

ေကာင္းတာျပဳျပီး အက်ဳိးမေပးေသးလုိ႔ ဘာမွ စိတ္အားေလ်ာ့စရာ မလုိသလုိ၊ မေကာင္းတာ ျပဳျပီး အက်ဳိးမေပးေသးဘူး ဆုိျပီး ကံကို အထင္ေသးေနလုိ႔လည္း မရပါဘူး။

ကံဆုိတာ ျပဳျပီးသြားရင္ ကမၼသတၱိ ေျမာက္သြားတာဆုိေတာ့ ေကာင္းတဲ့ ကံအတြက္ ျပႆနာ မရိွေပမယ့္ မေကာင္းတဲ့ ကံအတြက္က်ေတာ့ မျပဳခင္ ေသခ်ာစဥ္းစားဖုိ႔ လုိပါတယ္။ ဘဝေတြက က်င္လည္ရဦး မွာပါ။ တစ္ဘဝထဲနဲ႔ မျပီးေသးပါဘူး။ တစ္ဘဝထဲနဲ႔ ျပီးျပတ္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္ရင္ေတာ့ တစ္မ်ဳိးေပါ့ေလ။
ဘာပဲလုပ္လုပ္ ကံဆိုတာ လုပ္ျပီးရင္ ကမၼသတၱိကေတာ့ ေျမာက္သြားတာပါပဲ။ မလုပ္ခင္ ေသခ်ာစဥ္းစားဖုိ႔ပဲ လုိတာပါပဲေလ။

က်မ္းကိုး -
၁။ ဓမၼပဒ အ႒ကထာ (ဒု)တြဲ ဥဂၢေသနဝတၳဳ။
၂။ မင္းကြန္းဆရာေတာ္ႀကီး၏ ဓမၼေဒသနာ ေပါင္းခ်ဳပ္ အတြဲ (၁)။

အရွင္ ရာဇိႏၵ (ရေဝႏြယ္၊ အင္းမ) ၁၉၆၉ ~

မုနိရွစ္ဆူေမာ္ကြန္း

၁။ အကနိ႒ဘံုမွာ အေလာင္းေတာ္ရဲ႔ ပုဆိုးကို ဌာပနာထားျပီး တည္ထားတဲ့ ဒုႆမုနိ ေစတီေတာ္၊
၂။ တာဝတႎသာမွာ အေလာင္းေတာ္ရဲ႔ ဆံေတာ္ကို ဌာပနာထားျပီး တည္ထားတဲ့ စူ႒ာမုနိေစတီေတာ္၊
၃။ ကပၸိလဝတ္ျပည္မွာ ခမည္းေတာ္ သူေဒၶါဒနမင္း ထုလုပ္ကိုးကြယ္တဲ့ သက်မုနိေစတီေတာ္၊
၄။ သာဝတၳိျပည္မွာ ပေႆနဒီမင္း ထုလုပ္ကိုးကြယ္တဲ့ စိႏၲာမုနိ ေစတီေတာ္၊
၅။ ရာဇျဂိဳဟ္ျပည္မွာ အဇာတသတ္မင္း ထုလုပ္ကုိးကြယ္တဲ့ ရာဇမုနိ ေစတီေတာ္၊
၆။ ဟိမဝႏၲာမွာ မေဟသရနတ္မင္း ထုလုပ္ကုိးကြယ္တဲ့ ေလာကမုနိေစတီေတာ္၊
၇။ ဓညဝတီျပည္မွာ စႏၵသူရိယမင္း သြန္းလုပ္ကိုးကြယ္တဲ့ မဟာမုနိေစတီေတာ္၊
၈။ အမရပူရျပည္မွာ ဘုိးေတာ္ဘုရား သြန္းလုပ္ကိုးကြယ္တဲ့ စႏၵာမုနိ ေစတီေတာ္..ရယ္လုိ႔ ရွစ္ပါးရိွပါတယ္။

ထုိရွစ္ပါးအနက္ စႏၵာမုနိ ေစတီေတာ္မွ တစ္ပါး က်န္ေသာ မုနိခုနစ္ဆူဟာ ဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္က ျဖစ္ပါတယ္။ မုနိခုႏွစ္ဆူအနက္ ဒုႆမုနိေစတီေတာ္ႏွင့္ စူ႒ာမဏိ ေစတီေတာ္တုိ႔ကေတာ့ ႐ုပ္ပြားေတာ္ မဟုတ္ၾကပါဘူး။ က်န္ေသာ ၅-ဆူကေတာ့ ႐ုပ္ပြားေတာ္ (ဥဒၵိႆကေစတီေတာ္)မ်ား ျဖစ္ၾကပါတယ္၊

 ေက်ာက္စာဌာနမွ ပညာရွင္တို႔၏ ေခတ္သစ္အယူအဆ

သာသနာႏွစ္ ၅၀၀-ေလာက္မွာ အိႏၵိယျပည္ႀကီးရဲ႔ အေနာက္ေျမာက္နယ္ျဖစ္တဲ့ ကသွ်မီရ၊ ဂႏၶရနယ္ကို ဂရိတို႔က တုိက္ခိုက္သိမ္းပုိက္ခဲ့ၾကတယ္၊ ထုိအခါ ကသွ်မီရ၊ ဂႏၶာရနယ္တစ္ဝန္းမွာလည္း ေထရဝါဒဂိုဏ္း အားနည္းျပီး မဟာယာနဂိုဏ္း အားေကာင္းေနတယ္၊ ဝင္ေရာက္လာတဲ့ ဂရိမ်ားဟာ မဟာယနဂိုဏ္းရဲ႔ လႊမ္းမိုးမႈေၾကာင့္ မဟာယနဂိုဏ္း ဗုဒၶဘာသာမ်ား ျဖစ္လာၾကပါတယ္၊ မဟာယနသာသနာဟာ တစ္ခ်ဳိ႔ေနရာမ်ားမွ ဟိႏၵဴတို႔ရဲ႔ အယူဝါဒႏွင့္ ေရာေႏွာေနတယ္၊ ဟိႏၵဴတို႔က ကိုးကြယ္ခံ႐ုပ္တုမ်ား ထုလုပ္ကိုးကြယ္တာကို နမူနာယူျပီး ဂရိဘာသာဝင္တုိ႔ကလည္း ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ စတင္ ထုလုပ္ကုိးကြယ္ခဲ့ၾကတယ္၊ ဂရိတုိ႔ ထုလုပ္တဲ့ ႐ုပ္ပြားေတာ္မ်ားကို အတုယူျပီး ႐ုပ္ပြားေတာ္ ထုလုပ္ကိုးကြယ္မႈဟာ ကမ႓ာမွာ ပ်ံ႔ႏွံ့လာပါတယ္၊ ႐ုပ္ပြားေတာ္မ်ား စတင္ထုလုပ္ ကိုးကြယ္တာဟာ မဟာယနဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ား ျဖစ္ၾကပါတယ္၊ ေနာင္အခါ ဘုရားရွင္ကို အာ႐ံုျပဳရာမွာ ႐ုပ္ပြားေတာ္ရိွလွ်င္ ပိုမိုလြယ္ကူတယ္လုိ႔ ယူဆျပီး ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာဝင္တို႔ကလည္း ႐ုပ္ပြားေတာ္ကိုးကြယ္လာၾကပါတယ္၊ သည္ပညာရွင္မ်ားရဲ႔ အလိုအရ ဗုဒၶ႐ုပ္ပြားေတာ္မ်ားဟာ သာသနာသကၠရာဇ္ ၅၀၀-ေက်ာ္ AD 1 Century ေလာက္ကမွ စတင္ျဖစ္ေပၚလာပါတယ္၊ AD 1 Century ရဲ႔ အထက္ကေတာ့ ႐ုပ္ပြားေတာ္ ကိုးကြယ္မႈ မရိွေသးဘူးလုိ႔ ယူဆၾကပါတယ္။

အဂၢမဟာသဒၶမၼေဇာတိကဓဇ၊ ဘဒၵႏၲေဒဝိႏၵာဓိပတိ (တည္ေတာဆရာေတာ္၊ ထီးခ်ဳိင့္ျမိဳ႔)

စားဖုိ႔လုပ္ျခင္းထက္...

စားရဖုိ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ အလုပ္လုပ္သူမ်ားသည္ ရည္ရြယ္ခ်က္ ေသးႏုပ္သည့္အတြက္ အားေလ်ာ္စြာ သူတို႔၏ လုပ္အားခသည္ စားေသာက္ရန္အတြက္ေလာက္သာ ရတတ္သည္။

အက်ဳိးျပဳ လုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ႏိုင္ရန္ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ စားေသာက္သူမ်ားသည္ သူတို႔၏ ရည္ရြယ္ခ်က္ မြန္ျမတ္သည့္ အားေလ်ာ္စြာ စားေသာက္ဖုိ႔ထက္ ပိုမိုျပီး အက်ဳိးျပဳလုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ႏိုင္ေအာင္ အက်ဳိးရတတ္သည္။

ဘဒၵႏၲတိေလာကာဘိဝံသ (ရြာမအင္းစိန္)

သတၱိႏွင့္ ဗ်တၱိ

ထန္းတက္သမား၏ ထန္းပင္ကို တက္ႏိုင္ေသာ အစြမ္းသည္ သတၱိ၊
ထုိေယာက္်ား၏ အားအင္ကို ထုတ္၍ ထန္းပင္ကို တက္လုိက္ျခင္းသည္၊ ဗ်တၱိ ျဖစ္သည္။

ေရငုပ္တတ္သူ၏ ေရေအာက္၌ ငုပ္ႏုိင္ေသာ အစြမ္းသည္ သတၱိ၊
ထုိေယာက္်ား၏ က်င္လည္စြာေသာ ေရငုပ္ျပျခင္းသည္ ဗ်တၱိ ျဖစ္သည္။

ေတာင္တန္းဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမသာရ

ၾကာလုိလူျဖစ္ခ်င္လွ်င္..

၁။ သဒၶါ၊ သီလ-စသည့္ အဂၤါငါးပါးႏွင့္ ျပည့္စံုလွ်င္ ၾကာလုိလူ၊
၂။ အသိဉာဏ္ရိွသူသည္ ၾကာလုိလူ၊
၃။ ကမၼႆကတ သမၼာဒိ႒ိဉာဏ္ရိွသူသည္ ၾကာလိုလူ၊
၄။ ေလာကဓံကို ၾကံ့ၾကံ့ခံႏိုင္ရည္ရိွသူသည္ ၾကာလုိလူ၊
၅။ ဝိပႆနာဉာဏ္ ရင့္သန္ထက္ျမက္သူသည္ ၾကာလုိလူ၊
၆။ မဂ္ဉာဏ္၊ ဖိုလ္ဉာဏ္ျဖင့္ နိဗၺာန္ကို အာ႐ံုျပဳႏုိင္သူသည္ ၾကာလုိလူ။

အရွင္ဆႏၵာဓိက၊ အပၸမာဒ ၅/၁။

ေတာင္းေသာဆု ရႏိုင္..

မိဘတုိ႔ကို ေမြးတံု႔၊ ေမြးလွည့္ျပဳေသာ သားသမီးတုိ႔သည္ အျမတ္ဆံုး အႏုဂါမိက ေရႊအိုးကို ျမႇပ္ထားရသည္ မည္၏။ ထုိေရႊအိုးကို ရန္သူမ်ဳိးငါးပါးတုိ႔သည္ ထုတ္ေဖာ္ဖ်က္ဆီးျခင္းငွာ မတတ္ႏိုင္ကုန္၊  အရိပ္ကဲ့သို႔ အစဥ္တစိုက္လုိက္၍ ေလာကီ ေကာင္းက်ဳိး၊ ေလာကုတၱရာ ေကာင္းက်ဳိးကို ေပးႏိုင္၏။ "အၾကင္ အၾကင္ဆုကို ေတာင့္တ၏။ ထိုထို ဆုအလံုးစံုကို ရ၏" ဟူ၍ နိဓိကဏၰသုတ္၌ ဘုရားရွင္၏ အမိန္႔ေတာ္ျမတ္ ရိွသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သုတၱနိပါတ္တြင္ "မာတာပိတုဥပ႒ာနံ" ဟူ၍ မိဘတုိ႔ကို လုပ္ေကၽြးျခင္းသည္ "စည္းစိမ္ခ်မ္းသာ ၾကီးပြားေၾကာင္း မဂၤလာ" ဟူ၍ ဘုရားရွင္ မိန္႔ၾကားေတာ္မူျခင္း ျဖစ္သည္။

အုတ္ဖုိဆရာေတာ္ႀကီး ဘဒၵႏၲဥကၠံသမာလာ

အဘိဓဇ မဟာရ႒ဂု႐ု လကၡဏာ

၁။ အဂၢမဟာ ပဏၰိတဘြဲ႔ တံဆိပ္ေတာ္ကို ရရိွျပီးျခင္း။
၂။ အနည္းဆံုး သိကၡာဝါ ၄၀ ရရိွျခင္း။
၃။ ဗဟုသုတ၊ အၾကားအျမင္မ်ားျခင္း။
၄။ လူရွင္တို႔အား ေက်းဇူးမ်ားေသာ ဗုဒၶဘာသာ စာေပက်မ္းဂန္ ေရးသားျခင္း။

အဂၢမဟာ ပဏၰိတဘြဲ႔ လကၡဏာ

၁။ ပါ႒ိေတာ္၊ အ႒ကထာ၊ ဋီကာ - စသည္တုိ႔၌ ကြ်မ္းက်င္ လိမၼာျခင္း။
၂။ ပါ႒ိေတာ္၊ အ႒ကထာ၊ ဋီကာ - စသည္တုိ႔၌ အျမဲမျပတ္ ပို႔ခ်ေနျခင္း။
၃။ အနည္းဆံုး သိကၡာဝါ ၂၀ ရရိွျခင္း။
၄။ ပါ႒ိေတာ္၊ အ႒ကထာ၊ ဋီကာ - စသည္တုိ႔၌ ကြ်မ္းက်င္ လိမၼာသည္-ဟု ေက်ာ္ၾကားျခင္း။

ပုညကိရိယာဝတၳဳ (၁၀)ပါး

မေမ့မေလ်ာ့ရိွျပီး ပြားမ်ားရမည့္ ကုသိုလ္တရားလည္း  (၁၀)ပါး ရိွေလ၏။ ထုိကုသိုလ္တရား (၁၀)ပါးကို စာရိတၱအက်င့္တရား-ဟုလည္း ေခၚေလသည္။ ပုညကိရိယာဝတၳဳ-ဟုလည္း ေခၚ၏။ ထုိ(၁၀)ပါးကား -

(၁) ဒါန        - စြန္႔ၾကဲေပးကမ္း လွဴဒါန္းျခင္း၊
(၂) သီလ    - (၅)ပါး၊ (၈)ပါး အစရိွသည့္ ေရွာင္ၾကဥ္မႈမ်ားကို ေစာင့္ထိန္းျခင္း၊
(၃) ဘာဝနာ    - သမထ၊ ဝိပႆနာ ကမၼ႒ာန္းမ်ား အားထုတ္ျခင္း၊
(၄) အပစာယန    - ႐ိုေသ ေလးစားထုိက္သူမ်ားအား ႐ိုေသ ေလးစားျခင္း၊
(၅) ေဝယ်ာဝစၥ    - သူတစ္ပါးတုိ႔၏ ကုသိုလ္ကိစၥမ်ား၌ ဝိုင္းဝန္းကူညီျခင္း၊
(၆) ပတၳိဒါန    - မိမိ ကုသိုလ္ ေကာင္းမႈအဖုိ႔ကို အမွ်ေပးေဝျခင္း၊
(၇) ပတၱာႏုေမာဒနာ    - သူတစ္ပါး ျပဳေသာ ေကာင္းမႈ ကုသုိလ္အဖို႔ကို ဝမ္းေျမာက္သာဓုေခၚျခင္း၊
(၈) ဓမၼသဝန    - တရားနာျခင္း၊ တရားစာေပဖတ္ျခင္း၊ တရားစာေပ ေလ့လာသင္ယူျခင္း၊
(၉) ဓမၼေဒသနာ    - တရားေဟာျခင္း၊ တရားစာေပပို႔ခ်ျခင္း၊ တရားစာေပ က်မ္းဂန္မ်ား ေရးသားျခင္း၊
(၁၀) ဒိ႒ိစုကမၼ    - ကံ၊ ကံ၏ အက်ဳိးမွစ၍ မဂ္ဖုိလ္နိဗၺာန္တိုင္ေအာင္ ယံုၾကည္ခ်က္ ရိွစြာျဖင့္ ေကာင္းေသာ အယူကို ျဖဴစင္ ေျဖာင့္မွန္ေအာင္ ျပဳလုပ္ျခင္း။

သာသနာေခတ္မ်ား

ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ထားေတာ္မူခဲ့ေသာ သာသနာႏွစ္ ငါးေထာင္သည္ -
၁။ ဝိမုတၱိယုဂ ေခတ္၊
၂။ သမာဓိယုဂ ေခတ္၊
၃။ သီလယုဂ ေခတ္၊
၄။ သုတယုဂ ေခတ္၊
၅။ ဒါနယုဂ ေခတ္ - ဟူ၍ ေခတ္ ၅-ေခတ္ အစဥ္အတိုင္း ေျပာင္းလဲလာသည္။

စြယ္ေတာ္ ေလးဆူ

ဗုဒၶရဲ႔ စြယ္ေတာ္ျမတ္ေလးဆူတို႔သည္ သုတ္မဟာဝါပါ႒ိေတာ္ ပရိနိဗၺာနသုတ္ အဆံုးမွာ -
"ဧကာ ဟိ ဒါဌာ တိဒိေဝဟိ ပူဇိတာ၊ ဧကာ ပန ဂႏၶာရပုေရ မဟီယတိ။ 
ကလိဂၤရေညာ ဝိဇိေတ ပုေနကံ၊ ဧကံ ပန နာဂရာဇာ မေဟတိ" လုိ႔ ဆိုတဲ့အတိုင္း

၁။ တာဝတႎသာ စူ႒ာမဏိ ေစတီထဲ၌ တစ္ဆူ၊
၂။ နဂိုက ဂႏၶာရတိုင္းေခၚ အခု အာဖဂန္နစၥတန္ ေတာင္ပိုင္း၌ တစ္ဆူ၊
(အဲဒါကို တခ်ဳိ႔က တ႐ုပ္ဘုန္းႀကီးေတြ ယူသြား၏ - ဟု ဆုိ၏။)
၃။ နဂိုက ျမန္မာျပည္ အေနာက္ဘက္ ကလိဂၤတိုင္း-ဆိုတာ ရိွတယ္။ အဲဒီတိုင္းျပည္ပ်က္တဲ့အခါ ေဟမမာလာမင္းသမီးႏွင့္ မင္းသားတုိ႔သည္ ထီးနန္းစည္းစိမ္ကို စြန္႔ျပီး စြယ္ေတာ္ကို ယူကာ ျမန္မာျပည္ထဲ ဝင္လာျပီး သီဟုိဠ္ဘက္ကို သြားကာ ေရွးက သီဟုိဠ္ ယေန႔ သီရိလကၤာႏိုင္ငံ ကႏၷီျမိဳ႔ စြယ္ေတာ္တုိက္ထဲတြင္ ပူေဇာ္ထား၏။
၄။ ေဘာဂဝတီ နဂါးျပည္ ဘုရားထဲတြင္ စြယ္ေတာ္တစ္ဆူ - ကို ပူေဇာ္ထား၏။

အာနာပါန အက်ဳိး ၅-မ်ဳိး

၁။ အာနာပါန ကမၼ႒ာန္းကို စီးျဖန္းခဲ့ပါမူ ယခုေခတ္၊ ယခုကာလ၊ ယခုဘဝ၌ပင္လွ်င္ ရဟႏၲာအျဖစ္သို႔ ေရာက္ႏို္င္၏။
၂။ အကယ္၍ အသက္ရိွစဥ္ ရဟႏၲာအျဖစ္သို႔ မေရာက္ေသးပါမူ ေသခါနီးကာလ၌ သမသီသိ ရဟႏၲာအျဖစ္သို႔ ေရာက္ႏိုင္ေသး၏။
၃။ အကယ္၍ သမသီသိ ရဟႏၲာ မျဖစ္ႏိုင္ေသးပါမူ နတ္ျပည္သို႔ ေရာက္ေသာအခါ ဓမၼကထိကနတ္သား တရားသံကို ၾကားရ၍ ရဟႏၲာအျဖစ္သို႔ ေရာက္ရိွႏိုင္၏။
၄။ အကယ္၍ နတ္ျပည္၌ ရဟႏၲာ မျဖစ္ေသးပါမူ အရိေမတၱယ်ဘုရား မပြင့္မီ ပေစၥကဗုဒၶါ အျဖစ္သို႔ ေရာက္ႏိုင္ေသး၏။
၅။ အကယ္၍ ပေစၥကဗုဒၶါ မျဖစ္ေသးပါမူ ပြင့္ေတာ္မူလတၱ႔ံ ကုန္ေသာ အရိေမတၱယ် အစရိွကုန္ေသာ ဘုရားသခင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ ေျခေတာ္ရင္း၌ ဒါ႐ုစိရိယမေထရ္ကဲ့သို႔ ခိပၸါဘိညရဟႏၲာ ျဖစ္ရေတာ့သည္။

မဟာရာဟုေလာဝါဒသုတ္(အက်ဥ္း)

ရွင္းခ်က္။   ။ အာနာပါန ကမၼ႒ာန္းကို ႐ႈမွန္လွ်င္ ဒီဘဝတြင္ ရဟႏၲာ ျဖစ္ႏိုင္သည္၊ အကယ္၍ ဒီဘဝ ရဟႏၲာ မျဖစ္ေသးပါမူ ေဂါမိကမေထရ္ကဲ့သို႔ သမသီသိရဟႏၲာ ျဖစ္ရသည္၊ ဘယ္လုိရဟႏၲာ ျဖစ္သလဲဆိုေတာ့ ..
ေဂါမိက-ဆိုတဲ့ ရဟန္းတစ္ပါးဟာ စ်ာန္ကိုရသတဲ့။ ၄င္း ေဂါဓိကမွာ သူရေသာ စ်ာန္ဟာ ခုႏွစ္ႀကိမ္တိုင္တုိင္ ေလွ်ာေလွ်ာက်၍ ခဏခဏ စ်ာန္ကို ျပန္ျပီးရေအာင္ အားထုတ္ရေလသည္။
တစ္ေန႔သာအခါ ေဂါဓိကမေထရ္စိတ္၌ ျဖစ္ေပၚလာသည္မွာ "စ်ာန္ေလ်ာျပီး ေသရပါမူ ဂတိမျမဲ၊ ငရဲသို႔ပင္ သြားမည္ စိုးရိမ္လွ၍ ၄င္းစ်ာန္ရဆဲမွာပင္ ငါ့ေသေတာ့အံ့"ဟု  အၾကံအစီျဖစ္ကာ စ်ာန္တန္းလန္းႏွင့္ မိမိလည္မ်ဳိကို ထက္လွစြာေသာ သားလွီးဓားျဖင့္ လွီးျဖစ္၍ သတ္ကာေသေလသည္၊ အျမဲတရား လက္ကိုင္ရိွျပီး ျဖစ္ေလေသာေၾကာင့္ ရဟႏၲာလည္းျဖစ္၊ ေသလည္းေသ ႏွစ္ခ်က္ တစ္ျပိဳင္နက္တူညီကာ သမသီသိရဟႏၲာ ျဖစ္ကာ ပရိနိဗၺာန္ ျပဳရရွာသည္။

သာဝတၳိဆန္း

အဘိဓာနပၸဒီပိကာပါဌ္ (၄၁၇)မွာ ---

ဂါယတၳိပၸမုခံ ဆႏၵံ၊ စတုဗၺီသကၡရံ တု ယံ။

ေဝဒါနမာဒိဘုတံ သာ၊ သာဝိတၳီ တိပဒံ သိယာ - လုိ႔ ျပထားပါတယ္။ အနက္ကေတာ့ -
ဂါယတၱီပၸမုခံ- ဂါယတၱီဆန္း အစရိွသည္သည္၊ ဆႏၵံ - ဆန္းမည္၏ ၊ တု - အထူးကို ဆိုဦးအံ့၊ စတုဝီသကၡရံ - အကၡရာ ၂၄လံုး ရိွေသာ၊ ေဒဝါနံ - ပိဋကတ္သံုးပံုတည္းဟူေသာ ပရမတၳေဗဒင္တုိ႔၏၊ အာဒိဘူတံ - အစျဖစ္၍ ျဖစ္ေသာ၊ တိပဒံ - သံုးပဒရိွေသာ၊ ယံ - အၾကင္ဆန္းသည္၊ အတၳိ - ရိွ၏ ၊ သာ - ထုိဆန္းသည္၊ သာဝိတၳီ - သာဝတၳီဆန္း မည္သည္၊ သိယာ-ျဖစ္၏ ။

သည္ဂါထာရဲ႔ အဓိပၸာယ္က ျမန္မာမ်ားကဗ်ာဖြဲ႔သလုိ ပါ႒ိကဗ်ာ ဂါထာဖြဲ႔ဆိုတဲ့က်မ္းကို ဆန္းက်မ္း-လုိ႔ေခၚပါတယ္၊ ဆန္းက်မ္းဟာ ေလာကီက်မ္းသက္သက္ပဲ၊ ေလာကုတၱရာက်မ္း မဟုတ္ပါဘူး။ အဲသည္ ဆန္းက်မ္းရဲ႔ အစဟာ ဂါယတၳီဆန္းတဲ့၊ ဂါယတၳီ-ဆိုတဲ့စကားႏွင့္ ဂါထာ-ဆိုတဲ့စကားဟာ အဓိပၸာယ္ခ်င္း တူပါတယ္၊ ရြတ္ဆိုတဲ့အတြက္ ဂါယတၳီ (သို႔) ဂါထာလုိ႔ ေခၚတာတဲ့၊ ျမန္မာသီခ်င္းဆိုတာႏွင့္ တူပါတယ္၊ အဲသည္ရြတ္ဆုိတဲ့ သီခ်င္းဂါထာဟာ တစ္လံုးဘြဲ႔က စျပီး ရိွတယ္၊ အစဥ္အတိုင္း ေျပာရမယ္ဆုိလွ်င္ -

၁ - လံုးဖြဲ႔  ဥတၱဆန္း   - ကံ၊ ေမ၊ သံ၊ ဘူ။
၂  - လံုးဖြဲ႔  အစၥဳတဆန္း   - ေကာေတ၊ သတၳာ၊ ဗုေဒၶါ၊ ဓေမၼာ။
၃  - လုံုးဖြဲ႔  မဇၥ်ာဆန္း   - တိေဏၰာဟံ၊ တာေရႆံ၊ ေဝေနယ်ံ၊ ဒုႆႏၷံ။
၄  - လံုးဖြဲ႔  ပတိ႒ာဆန္း  - ေယာဟံ ဗုဒၶ၊ ပူေဇႆံ ေသ၊ ဓမၼံ သံဃံ၊ နိေႆ သ႒ံ။
၅  - လံုးဖြဲ႔  သုပၸတိ႒ာဆန္း  - သုဇုတိဓရံ၊ တိတသုခဒံ၊ ဝရဂုဏဇံ၊ ဇိနဘိနေမ။

သည္ ၅-လံုးဖြဲ႔အထိ ဂါထာမ်ားဟာ ဆန္းေတာ့ ဆန္းဂါထာမ်ားပဲ၊ သုိ႔ေသာ္လည္း ရြတ္ဆိုရာမွာ အရာမေရာက္လုိ႔ ဂါယတၳီဆန္းတြင္းကို မထည့္သြင္းဘူး၊ တစ္ပဒလွ်င္ အကၡရာ ၆-လံုး၊ ၄-ပဒ အကၡရာ ၂၄လံုးရိွမွ ဂါယတၳီဆန္းအတြင္း ပါဝင္တယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ဂါယတၳီ ၆-လံုး ဖြဲ႔ဆန္းကို ဆန္းက်မ္း (ဝါ) ဂါထာတို႔ရဲ႔ အစလုိ႔  ဆုိတယ္၊ ၆-လံုးဖြဲ႔ ဂါယတၳီဆန္းက တက္ခဲ့လွ်င္ -

၇  - လံုးဖြဲ႔  ဥဏွီဆန္း               -  ကုမာရလလိတာဂါထာ၊
၈  - လံုးဖြဲ႔  အႏု႒ဳဘဆန္း         -  ဓိၾတပဒဂါထာ စသည္၊
၉  - လံုးဖြဲ႔  ျဗဟတီဆန္း           -  ဟလမုခီဂါထာ စသည္၊
၁၀ - လံုးဖြဲ႔  ပႏၲီဆန္း                 - သုဒၶဝိရာဇိတဂါထာ စသည္၊
၁၁ - လံုးဖြဲ႔  တု႒ဘဆန္း           - ဣႏၵဝဇိရာဂါထာ စသည္၊
၁၂ - လုံးဖြဲ႔  ဇဂတိဆန္း             -  ဝိသ႒ဂါထာ စသည္၊
၁၃ - လံုးဖြဲ႔  အတိဇဂတိဆန္း     -  မဟာသိနီဂါထာ စသည္၊
၁၄ - လံုးဖြဲ႔  သကၠရိဆန္း           -  အပရာဇိတဂါထာ စသည္၊
၁၅ - လံုးဖြဲ႔  အတိသကၠရိကဆန္း   -  အသိကလာဂါထာ စသည္၊
၁၆ - လံုးဖြဲ႔  အ႒ိဆန္း                -  ဝါနိနီဂါထာ စသည္၊
၁၇ - လံုးဖြဲ႔  အတိအ႒ိဆန္း         -  သိခရဏီဂါထာ စသည္၊
၁၈ - လံုးဖြဲ႔  ဓုတိဆန္း                 -  ကုသုမိတ လတာ ေဝလႅိတဂါထာ စသည္၊
၁၉ - လံုးဖြဲ႔  အတိဓုတိဆန္း         -  ေမဃဝိဗၹဳဇၨိတဂါထာ စသည္၊
၂၀ - လံုးဖြဲ႔  ကတိဆန္း               -  ဝုတၱဂါထာ၊
၂၁ - လံုးဖြဲ႔  ပကတိဆန္း             -  သဒၵရာဂါထာ၊
၂၂ - လံုးဖြဲ႔  အာဂတိဆန္း            -  ဘဒၵကဂါထာ၊
၂၃ - လံုးဖြဲ႔  ဝိဂတိဆန္း                -  လလိတာဂါထာ၊
၂၄ - လံုးဖြဲ႔  သံကတိဆန္း            -  တႏုဂါထာ၊
၂၅ - လံုးဖြဲ႔  အဘိကၠတိဆန္း        -  ေကာဥၨပဒဂါထာ၊
၂၆ - လံုးဖြဲ႔  ဥကၠတိဆန္း              -  ဘုဇဂၤဝိဇမ႓ိတဂါထာ။

သည္ဂါထာေတြဟာ ဝုေတၱာဒယဆန္းကလာတဲ့ ဂါထာေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဝုေတၱာဒယ-ဆိုတဲ့ ေလာကီက်မ္းကလာတာ မဟုတ္ပါဘဲ သာသနာေတာ္အတြင္း ခ်ဥ္းနင္းဝင္ေရာက္ရာ အဦးအစျဖစ္တဲ့ ေလာကုတၱရာဂါထာ-ဆိုတာလည္း ရိွပါေသးတယ္။

ေလာကီဆန္းက်မ္းက တစ္ပဒလွ်င္ အကၡရာတစ္လံုးကစျပီး ေလးပဒစီ ဖြဲ႔ရတယ္၊ ေလာကုတၱရာဂါထာေတာ္ကေတာ့ တစ္ပဒလွ်င္ အကၡရာ ၈-လံုး၊ သံုးပဒစီဖြဲ႔တဲအတြက္ အကၡရာေပါင္း ၂၄-လံုး ရိွပါတယ္၊ အဲသည္အကၡရာ ၂၄-လံုးရိွ၍ သာသနာေတာ္အတြင္း ဝင္ေရာက္ရာ အဦးအစျဖစ္တဲ့ ဆန္းဂါထာကိုေတာ့ သာဝတၳီဆန္း သာဝိတၳီဂါထာ-လုိ႔ ေခၚပါတယ္၊ အဲသည္ သာဝိတၳီဂါထာဟာ ဘယ္ဟာလဲဆိုေတာ့ "ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိ၊ ဓမၼံ သရဏံ ဂစၧာမိ၊ သံဃံ သရဏံ ဂစၧာမိ" ဆိုတဲ့ သရဏဂံု သံုးပါး ဂါထာျဖစ္ပါတယ္။  သည္ သာဝတၳိဂါထာဟာ သာသနာေတာ္အတြင္း ဝင္ေရာက္ရာ အစအဦးဂါထာျဖစ္ေၾကာင္း သုတၱနိပါတ္ ပါ႒ိ ၃၆၃ ႏွင့္ မဇၥ်ိမပဏၰာသပါ႒ိ ၃၄၇ မွာ ဘုရားရွင္ ေဟာေတာ္မူထားပါတယ္။

အဂၢမဟာသဒၶမၼေဇာတိကဓဇ၊ ဘဒၵႏၲေဒဝိႏၵာဓိပတိ (တည္ေတာဆရာေတာ္၊ ထီးခ်ဳိင့္ျမိဳ႔)

ေမာ္ကြန္းတင္ထိုက္ေသာ ၾသဝါဒ

ယေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံနယ္ပယ္၌ သုဓမၼာ၊ ေရႊက်င္၊ ဒြါရ စသည္ျဖင့္ ဂိုဏ္းကြဲျပားသည္ဟု ဆိုရသည္မွာကား အမွန္စင္စစ္ ကြဲျပားသည္ဟုပင္ ေျပာသင့္သည္မဟုတ္ပါ။ ေျပာဆိုရမည္ မဟုတ္ပါ။ ျမန္မာျပည္၌ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ႏွင့္စပ္၍ ဝါဒကြဲျပားေသာဂိုဏ္းဟူ၍ မရိွဟု ရဲရဲေျပာႏိုင္ပါသည္။

သုဓမၼာသံဃာ၌လည္း ဤဝိနည္း၊ ဒြါရ သံဃာ-စသည္တို႔၌လည္း ဤဝိနည္း၊ ေရႊက်င္သံဃာ၌လည္း ဤဝိနည္း၊ သုတၱန္၊ အဘိဓမၼာမ်ားလည္း မကြဲမျပား အတူတူပင္ ျဖစ္ၾကပါသည္။ အကြဲအျပား မရိွၾကပါ၊ သို႔ျဖစ္၍ ေျပာလုိသည္မွာ ဆရာသမားတုိ႔၏ အမည္နာမ ပညတ္ကို အစြဲျပဳ၍ သုဓမၼာဂိုဏ္း၊ ေရႊက်င္ဂိုဏ္း၊ ဒြါရဂိုဏ္း-ဟု ဆုိၾကေသာ္လည္း အမွန္စင္စစ္ ကြဲျပားၾကသည္ မဟုတ္ေၾကာင္းကို ေျပာလုိပါသည္။

အဘိဓဇမဟာရ႒ဂု႐ု၊ ေရႊက်င္သာသနာပိုင္၊ အရွင္ပဏၰိတေထရ္ ေရႊဟသၤာဆရာေတာ္

အဘိဓမၼာ ေဟာခ်ိန္

၁။ ဓမၼသဂၤဏီက်မ္း       -  ၁၂ ရက္
၂။ ဝိဘင္းက်မ္း             -  ၁၂ ရက္
၃။ ဓာတုကထာက်မ္း    -     ၆ ရက္
၄။ ပုဂၢလပညတ္က်မ္း   -     ၇ ရက္
၅။ ကထာဝတၳဳက်မ္း      -     ၈ ရက္
၆။ ယမိုက္က်မ္း             -   ၂၀ ရက္
၇။ ပ႒ာန္းက်မ္း              -  ၂၅ ရက္

ဓမၼသင္ ဝိဘဂၤ ဒြာဒသ ရက္စီ၊ ေျခာက္ရက္ၾကာ က်မ္းဓာတုရယ္ႏွင့္
ပုဂၢလာ ခုႏွစ္ရက္ ေဟာျမြတ္ခဲ့သည္၊
ကထာဝတ္ ရွစ္ရက္ညီ ဝီသာပယမိုက္က်မ္း၊ ပဥၥဝီ ပ႒ာနရယ္လုိ႔ လသံုးလီ မယ္ေတာ္မိကို
ေဟာသည့္မွတ္တမ္း။

ေရွးဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား

အရဟံ ဇယံ ဘုရားရိွခိုး

အရဟံ ဗဟိ အႏၲဇယံ သုဂတံ၊

အမိတံ ဝိရဇံ လလိတံ အတုလံ၊

စရဏံ တိဘဝူပသမံ ယမကံ၊

သုခဒံ သရဏံ ပဏမာမိ ဇိနံ။

၁။ အရဟံ - ပူေဇာ္အထူးကို ခံယူေတာ္ မူထုိက္ေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို၊ ပဏမာမိ-ရိွခိုးပါ၏ ဘုရား။
၂။ ဗဟိ အႏၲဇယံ - အတြင္းအပရန္ကို ေအာင္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို၊ ပဏမာမိ-ရိွခုိးပါ၏ ဘုရား။
၃။ သုဂတံ - ေကာင္းေသာစကားကို ဆိုေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို၊ ပဏမာမိ-ရိွခုိးပါ၏ ဘုရား။
၄။ အမိတံ - မႏိႈင္းယွဥ္ႏိုင္သည့္ တန္ခုိးျပာဋိဟာႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို၊ ပဏမာမိ-ရိွခုိးပါ၏ ဘုရား။ 
၅။ ဝိရဇံ - ကိေလသာျမဴတို႔မွ ကင္းေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို၊ ပဏမာမိ-ရိွခုိးပါ၏ ဘုရား။
၆။ လလိတံ - တင့္တယ္သပၸါယ္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို၊ ပဏမာမိ-ရိွခုိးပါ၏ ဘုရား။
၇။ အတုလံ - အတုမရိွေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို၊ ပဏမာမိ-ရိွခုိးပါ၏ ဘုရား။
၈။ စရဏံ - အက်င့္စရဏႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို၊ ပဏမာမိ-ရိွခုိးပါ၏ ဘုရား။
၉။ တိဘဝူပသမံ - ဘံုသံုးပါး၌ ကိေလသာတို႔မွ ျငိမ္းေအးေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို၊ ပဏမာမိ-ရိွခုိးပါ၏ ဘုရား။
၁၀။ ယမကံ - ေရ၊ မီးအစံု အစံု တန္ခုိးျပာဋိဟာႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို၊ ပဏမာမိ-ရိွခုိးပါ၏ ဘုရား။
၁၁။ သုခဒံ - ခ်မ္းသာကို ေပးစြမ္းႏိုင္ေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို၊ ပဏမာမိ-ရိွခုိးပါ၏ ဘုရား။
၁၂။ သရဏံ - ကိုးကြယ္အားထားရာျဖစ္ေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို၊ ပဏမာမိ-ရိွခုိးပါ၏ ဘုရား။
၁၃။ ဇိနံ - မာရ္ငါးပါးကို ေအာင္ျမင္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို၊ ပဏမာမိ-ရိွခုိးပါ၏ ဘုရား။
ဘုရားေရွ႕တြင္ (၁၀၈)ေခါက္ ပုတီးစိပ္၍ လုိရာအဓိ႒ာန္ပါ။

ဝါးခ်က္မင္းေက်ာင္းဆရာေတာ္ႀကီးႏွင့္ မႏၲေလးေတာင္ရေသ့ႀကီး ဦးခႏၲီ

ဝါးခ်က္မင္းေက်ာင္း ဆရာေတာ္ႀကီးသည္ မင္းတုန္းမင္းႀကီး၏ ငယ္ဆရာျဖစ္သည္။ သက္ေတာ္ႀကီးရင့္ေတာ္မူေသာအခါ စစ္ကိုင္းဘက္သို႔ ေတာထြက္ေတာ္မူ၍ တရားဘာဝနာအလုပ္ အားထုတ္ေနသည္ကို မင္းတုန္းမင္းႀကီး သိရိွ၍ ေက်ာင္းေဆာက္ လွဴဒါန္းေတာ္မူ၏။ ထုိေက်ာင္းကို "မင္းေက်ာင္း"ဟု ေခၚတြင္ေလ၏။

အနီးအနားဝန္းက်င္မွ ေက်းရြာမ်ားကိုလည္း ဆြမ္းဝတ္မျပတ္ ခ်က္ကပ္လွဴဒါန္းၾကရန္ အမိန္႔သတ္မွတ္ေစခိုင္းသျဖင့္ ထုိရြာကိုလည္း "ဝတ္ခ်က္ရြာ"ဟု ေခၚတြင္လာၾက၏။ တစ္ေန႔သ၌ မႏၲေလးေတာင္ ရေသ့ႀကီးဦးခႏၲီသည္ ရဟႏၲာဟု ေက်ာ္ၾကားေတာ္မူေသာ ဝါးခ်က္မင္းေက်ာင္းဆရာေတာ္ႀကီးအား သြားေရာက္ဖူးေမွ်ာ္ေလ၏။

ထုိအခါ ဆရာေတာ္ႀကီးက ရေသ့ႀကီးဦးခႏၲီအား "တန္ခိုးအစြမ္းကို လက္ေတြ႔ျပစမ္းပါ"ဟု အမိန္႔ရိွေတာ္မူေလ၏။  ရေသ့ႀကီး ဦးခႏၲီက "မွန္လွပါဘုရား၊ တပည့္ေတာ္ကုိ ဘုရားေရွ႔တြင္ ပုတီးစိတ္ခြင့္ျပဳေတာ္မူပါဘုရား"ဟု ေလွ်ာက္ထားျပီး ဘုရားခန္းသုိ႔ ဝင္၍ (၄၅)မိနစ္ခန္႔ ပုတီးစိတ္ျပီး ျပန္ထြက္လာ၏။ (၁၅)မိနစ္ခန္႔ၾကာေသာ္ ဝတ္ေကာင္းစားလွ ဝတ္ဆင္ထားေသာ ဒါယကာတစ္ေယာက္ ေရာက္လာျပီး ရေသ့ႀကီးဦးခႏၲီအား အထုပ္တစ္ထုပ္ လွဴဒါန္း သြားေလ၏။ ထုိအထုပ္ထဲတြင္ ေရႊဒဂၤါျပား (၁၀၈)ျပားကို ေတြ႔ရိွရေလသည္။

ထုိအခါ ဆရာေတာ္ႀကီးကလည္း "ေအး ဒီလုိဆုိ ငါလည္း ဘုရားေရွ႔ ပုတီးစိတ္ လုိက္ဦးမယ္"ဟု ဆိုကာ ဘုရားခန္းသုိ႔ ဝင္သြားေတာ္မူ၏။ ဆရာေတာ္ကလည္း ရေသ့ႀကီးဦးခႏၲီ နည္းတူ (၄၅)မိနစ္ခန္႔ၾကာေသာအခါ ျပန္ထြက္လာျပီး ေနာက္(၁၅)မိနစ္ခန္႔ၾကာေသာအခါ ဒါယကာတစ္ေယာက္သည္ လူႏွစ္ေယာက္ထမ္းလာေသာ အထုပ္တစ္ထုပ္ကို ဆရာေတာ္ႀကီးအား လွဴဒါန္းသြားေလ၏။ ထုိအထုပ္ထဲတြင္ သကၤန္းအစံု (၁၀ဂ)စံုကို ေတြ႔ရိွရေလသည္။

ဆရာေတာ္ႀကီးမွ ရေသ့ႀကီးဦးခႏၲီအား "ဘာကို ပုတီးစိပ္ပါသလဲ"ဟု ေမးေသာအခါ ရေသ့ႀကီးဦးခႏၲီက "အရဟံ ဗဟိ အႏၲဇယံ သုဂတံ"ဂါထာကို ပုတီးစိတ္ေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားေလ၏။ ဆရာေတာ္ႀကီးကလည္း "ေအး ငါလည္း အဲဒီဂါထာကို စိပ္တယ္"ဟု မိန္႔ၾကားေတာ္မူ၏။

ထုိအေၾကာင္းအရာမ်ားကို ႏိုင္ငံေတာ္သံဃမဟာနာယက ဥကၠ႒၊ အဂၢမဟာပဏၰိတ - အဘိဓဇ အဂၢမဟာ သဒၶမၼေဇာတိက ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ႀကီး ေဒါက္တာကုမာရဘိဝံသ (D.Litt)မွ မိန္႔ၾကားပါသည္။

ဘဒၵႏၲတိေလာက (မင္းကင္း)၊ ႏိုင္ငံေတာ္သံဃမဟာနာယကအဖြဲ႔ဝင္